آنیما

خداحافظ

anima — Wed, 23 May 2007 06:55:18 GMT

ما بدهکاریم به آنانکه صمیمانه ز ما پرسیدند راستی امروز

چندم مرداد است .

«حسین پناهی»

من غریب و تو غریبه

anima — Fri, 27 Apr 2007 13:37:18 GMT

سلام

بذار همین اول بگم که اینجانب تیده آ صاحب وبلاگ قلب یخی این پست رو به علت تنبلی یا هر شیز دیگه آنیما اشغال کردم و با اصرار زباد(الکی) آنیما من این پست رو مینویسم.

خوب اگه بخوام طبق نوشته های قبلیش بنویسم که باید غمنامه تحویل شما بدم. اما نه نه کور خوندیدن من تو این پست غم و غصه نمینویسم.

اول یه دعا میکنم واسه شفا همه بندگان کله پوک خدا از جمله خودم و صاحب این بلاگ آنیما و از خدا میخوام یه عقل هر شند نیمه سالم به ما عطا(اتا-عتا ) کنه تا لا اقل بتونیم وبلاگمونو آپ کنیم.

خوب به سبک آنیما یکم شکایت میکنیم اول:

اه ولمون کن دیگه.این همه شکرت رو کردم این همه با زندگی کوفتی که بهم دادی کنار اومدم شی شد؟

من دیگه بریدم .به ولاه ه ه بریدم.دیگه بزنی تو سرمم میگم دمت گرم اشکال نداره.

برام دیگه مهم نیست آینده شی میشه.مگه این گذشته لعتی واسم شی داشت که آیندش بخواد داشته باشه؟

بیا یه حالی بهمون بده دیگه معرفت واسمون خرج کن ببر مارو از این خراب شده .حالا اگه جهنممم بردی- بردی فقط بزار بریم از اینجا شاید اونجوری یه تنوع حاصل بشه تو زندگیمون

آره میدونم اصلا حال نکردین با این نوشته بالام اما خوب من شیکار کنم من که گفتم اینجا شده غمنامه دیدم نامردیه یادی از صاحب بلاگ نکنیم اینجا یکم به سبک خودش نوشتم

حالا به سبک خودم همه شیزای بالارو تکذیب میکنم:

واای خودا جونم دمت گرم .به خدا موندم شجوری ازت واسه همه این حالایی که بهم میدی تشکر کنم.

حالا درسته بعضی اوقات سرت شلوغه میپیچونی مارو اما خوب بازم خیالی نی به موقش همیشه یه حال مشتی بهمون دادی

یه شند وقتیه دلم گرفته نمیدونم شرا میام هی به تو گیر میدم اما دیگه خودت بزرگی کن و این بنده کچلتو ببخش و بیخیال شر و ورای ما شو آخه با تو درد و دل نکنیم با کی بکنیم

میدونم ناراحت نمیشیا اما خوب دیگه...

از همینجا میگم آنیما جان من یکی اصلا نصیحت پذیر نیستم خودتم دیدی که تو پست جدید وبلاگم نوشته بودم اما به قول خودت که بالای وبلاگت نوشتی:

برای ادامه زندگی چیز خاصی لازم نیست یه اتاق کوچک چند جلد کتاب مقداری طناب یک دوست خوب و یک چهارپایه

پس امیدوارم تو پست بعدیت ببینم که شطوری رویه منو کم میکنیا

دیگه زیادی فک زدم بسه .همینه دیگه به بشه رو بدی پر رو میشه.فقط خواستم نوشته هات یه حرکتی کرده باشه

فعلا خدافیزی

نوروزیه ( اینم مال اونا )

anima — Thu, 22 Mar 2007 07:16:18 GMT

سلام

به استحضار می رساند می خوام بگم دیگه بسه

تا هر کجا بازی رفته بسه

دیگه خسته شدم

ادامه بازی مال دوستای خوبت

ما نخواستیم

تعالی و کمالت هم مال هم اونا

....

آخه با انصاف بقیه چی واست آوردن و چی واست کردن که من نکردم و نیاوردم

به خودت قسم دیگه خسته شدم از این همه ....

مخلص کلوم

ن می خ ایم

نه زندگیتو نه نعمتاتو و نه شکرتو / قبول؟

نیستیم آقا

ما نیستیم

راستی اصلا منو میشناسه؟

تا الان هر کی دیدی خوشش نیومده یعنی هم بده و هم ساده و بچه گانه است

میدونم

آتشی بود و فسرد.....

anima — Sat, 17 Feb 2007 07:51:18 GMT

آه

که نفس سرد هستی

بال و پرمان را شکست

و جز

تفاله ی سیاه زندگی

چیزی برایمان نگذاشته

بوسه سوخته مرگ

خنده را بر لبانمان خشکانیده است

و آغوشی جز آغوش باتلاقی شیطان ما را در بر نگرفت.

به هر طرف که می رویم فقط

زمستان سوزنده و سرمای نافذش نصیبمان می شود

چشمانم را که میبندم

نگاه خریدارانه دلالان کازینو ها را در برابرم می بینم

...

آیا برای همه چنین است؟

آه امروز چقدر سرد بود

آه امروز چقدر تلخ بود

من چه تلخم امروز

بوسه ی شیطان

anima — Tue, 09 Jan 2007 17:54:18 GMT

ظاهری زیبا داشت

چهره ای دلفریب

لب هایی آتشین

هولی در درونم شعله می کشد

چشمانم را به خود خیره می کند

لب های سردم ناخودآگاه

نزدیک می شود

صورتش را جلوتر می آورد

face to face

چشمانم امتناع می کند

مویی فاصله است

فاصله ی بین .....

خودم را عقب می کشم

آه ، خدای من....

لب هایم مانده....

چی می توانم کنم؟

هرم وجودش را در سراسر بدنم حس

می کنم

گرمای وجودش سردم کرده است.

عرق ، عرق ، عرق ....

نزدیک تر آمد....

کم ترین فاصله ای که ...

لب های من و لب های او....

سردی بوسه ی شیطان و

طعم گس آن هنوز در سلول های بدنم

ریشه دارد

و اثر سیاه لب های سرخش ....

آنقدر خسته ام که

نمی توانم اثر سیاه لب های سرخش

را پاک کنم.

تو میتوانی؟

آیا همه فهمیده اند ؟

در اين باديه سرگردانيم

anima — Tue, 26 Dec 2006 06:39:18 GMT

..... زمان از حركت باز نمي ايستد ،
همه مي خواهند به دنيا سر و سامان بدهند ،
كسي نميخواهد به همسايه اش كمك كند ،
بدون اينكه سرت را در نظر بگيرند ميخواهند از تو انسان بسازند

همه چيز مسخره و ابلهانه است .

..... براي من و تو به عقب باز نميگردد ،
فردايي هم شايد نباشد ،
ما اكنون هستيم ،
با روياهاي در سرداشته

فرصت هاي از دست رفته

و آرزوهاي بي حاصل
.
كاش
فاحشه اي بودم تا گرمي آغوشم را

براي هر كسي كه ميخواست

ارمغان مي آوردم.

هوا سرد است ،
خيلي سرد.

و سياه

كريسمس مبارك

حدود يك سال و انديه كه تو اين وبلاگ داريم قلم ميزنيم.

آیینه

anima — Tue, 21 Nov 2006 08:32:18 GMT

.....

من هیچگاه نخواسته ام به خودم بنگرم

نگریستن به خود

شکستن

را در پی دارد.

ما دو نفر

anima — Tue, 26 Sep 2006 10:43:18 GMT

سر شب بود.ماه سرش را به طرف کوچه های ما گرفته بود وهمه جا راروشن کرده بود . از

کوچه های گشاد روستا به طرف خانه می رفتم.بوی خاک از دیوار های تمام خانه ای

این روستا می آمد. چون تمام خانه های این روستا از کاه و گل درست شده بود . کف کوچه

ها ، خیابان ها و خانه ها همه از گل پوشیده شده بود.پیرمردی با ریش وموهای سفید ، صاف

و بلندی، با عبایی سفید رنگ که از جلو تا روی مچ های پایش را پوشانده بود ولی از پشت بلند

تر بود و مقداری از آن برروی زمین کشیده می شد ، موهایش را از وسط باز کرده ولی با این

وجود اگر دقت می کردی یک طرفش بیشتر بود ولی از ظاهرش معلوم بود اصرار دارد نشان

دهد که دقیقا از وسط باز شده اند و دو طرفش مساوی است در حالی که زار می زد نامساوی

اند ، صندل هایی سفید رنگ نیز به پا داشت که نوک آن ها از جلوی عبایش بیرون زده بود ،

آهسته آهسته جلوی خانه ما راه می رفت و گویا منتظرکسی بود. حالات صورتش آرامشی

عجیب به طرف مقابل القا میکرد،چشمانی نافذ وبه گود رفته ای داشت .این چشمان پرنور او

که گویا سالهاست روی هم نیامده با مژه هایی دراز و تنک در زیر پیشانی بلندش جای گرفته

بود . نمی توانستم ، یعنی کسی نمیتوانست مستقیم به چشمانش نگاه کند. گونه هایی بزرگ

و افتاده با لب هایی بی رنگ که در میان آن ریش بلند و صافش قایم شده بود حالتی عجیب به

صورتش داده بود.نمی دانم شاید دندان نداشت. چون دهانش را باز نکرد. نه آن موقع بلکه هیچ

گاه بعدا" هم حرفی نزد که دهانش باز شود تا من دندان هایش را ببینم نیازی هم نبود که

ببینم. سایر اعضای صورتش هم که معلوم بود کافی بود ترسی را تا سراسر بدنم وارد کند که

گمانم تا سال ها که نه تا همیشه همه ترس های دنیایی ام از همین ترس منشا" گرفته بود.

صورتش کاملا" بی حس بود طوری که اصلا نمی توانستی تشخیص بدهی الان درچه فکری

است ، چه حسی دارد ، چه می خواهد بگوید یا می خواهد چه کاری کند. صورتی مهتابی و

استخوانی با پیشانی ای بلند . بینی بلند واستخوانی که شکستگی کوچکی نیز در میانه آن

بود ولی با وجود بزرگی با سایر اعضای صورتش تناسب داشت.

دم در خانه ما !

داستان امروز

anima — Tue, 15 Aug 2006 14:23:18 GMT

ببین بچه های گلم ما هیچی تو خونه نداریم بخوریم ، باباتون هم که معلوم نیس کجا رفته

ماحتی نون خالی هم نداریم .من می رم ببینم می تونم واستون یه چیزی پیدا کنم، دیگه

سفارش نکنم خودتون می دونید که چی کار کنید درو فقط رو خودم وا می کنید.

- باشه

- من برم؟

- برو مامان داریم از گشنگی تلف می شیم

- ....الان با چه رویی برم دیگه روم نمی شه صورت زردشونو ببینم به خدا خجالت میکشم

ای خدا این هم شد زندگی واسه ما .....

...در چرا بازه؟

.....وای خدا بچه هام نکنه ....

- مامان بیا بخور ببین چقد خوشمزه است

- اینا کجا بودن این همه غذا؟؟

- مامان مگه خودت اینا رو ندادی آغاهه واسمون بیاره

- بیا بخور تو خودت هم گشنته

- آغاهه می گفت کار داری کارت تموم شد؟

.....بزبزقندی یواش با تعجب از خونه بیرون اومد و با دستمال اشکشو ازگوشه چشمش پاک

می کرد از چیزی که دید خشکش زد....

گرگه از دور داشت می رفت با هیکلی نحیف وکیسه ای که تو دستش بود........

بدون عنوان

anima — Tue, 18 Jul 2006 08:01:18 GMT

- زندگی همچنان ادامه دارد و روز به روز بی رنگ تر می شود.

- الان خونه ام گرماش الان دیگه غیر قابل تحمله

- دیر شده ولی روز مادر مبارک

- مرگ عزیزان خیلی سخته

- شاید تا چند وقت نتونم به کسی سربزنم ولی ما رو فراموش نکنید

-.....

- به جرم زنده بودن همه هستی رو باختیم

-....